hallo allemaal,
mijn 1e blogje!! zal dus beginnen met mij voor te stellen en wat te vertellen over mijzelf.
ik ben dus pink lady, ben 28 jaar en heb een prachtige dochter van 4 jaar oud.
toen ik 19 jaar was dacht ik dat ik de ware liefde gevonden had. we gingen dan ook binnen een jaar al samenwonen in zijn huis. ik woonde toendertijd nog bij mijn ouders, volgde een studie spw met als droom om uiteindelijk voor de klas te staan. toen ik 20 was ben ik begonnen met de pabo. al gauw bleek dat dat niet haalbaar voor mij was, dus ben ik gaan werken op een buitenschoolse opvang. in die tijd hebben mijn toenmalige vriend en ik een huis gekocht. een jaar later vroeg hij me op vakantie in kroatie ten huwelijk. het jaar erop gingen we trouwen. we kregen een huwelijksreis naar griekenland van mijn schoonouders. dus 3 dagen na ons trouwen gingen we op reis. na onze vakantie werd mijn man ziek. ik wist niet wat er aan de hand was en uiteindelijk belandde bij in het ziekenhuis. hij bleek legionella te hebben. hij heeft een dikke week in kunstmatig coma gelegen tot iemand op het idee kwam om zijn bloed te gaan koelen. hier werd hij weer beter van en mocht uiteindelijk naar huis..
11 maand na ons trouwen bleek ik zwanger te zijn van onze dochter. ondertussen was ik werkloos geworden en dacht ik dat niemand een zwangere vrouw zou aannemen, dus liet ik het er maar bij zitten en leefden we van mijn man`s geld. toen ik 8 maand zwanger was moest mijn man op zakenreis naar het buitenland. als hij in het buitenland was belden we elke avond. op 1 avond kon ik hem niet bereiken. nadat ie terug was vroeg ik aan hem waarom dat was. hij zei dat ie zijn telefoon in zijn jas had laten zitten en met zijn collega`s op stap was. ik legde me erbij neer, want ja zoiets kan gebeuren. alleen in de tijd die erop volgde werd hij steeds afstandelijker. het was zelfs zo dat ik af en toe bijna moest smeken om een kus. vertelde vriendinnen al dat ik het vermoeden had dat ie vreemd ging. ik heb hem ermee geconfronteerd maar het antwoordt wat ik kreeg was dat ie moe was en dat er niks aan de hand was. gewoon drukte op het werk.
28 dec werd onze dochter geboren. het gelukkigste moment uit mijn leven. 9 dagen nadat mijn dochter geboren was, hielden vrienden van ons hun verjaardag we waren er s`middags al even geweest ivm de kleine. mijn man wilde perse sàvonds ook nog even heen. ik zei is goed, als je dan een uurtje gaat dan wacht ik even op je en ga ik wel even achter de computer. ik zat achter de computer en die stond nog open op zijn account. ik sluit dat dus af en stuit op mijn mailbox. er stond daar een map in die ik niet kende. dus ik open die map om te kijken wat het is ik kreeg de schok van mijn leven. ik stuitte op mailtjes tussen hem en een vrouw die hij had leren kennen op zakenreis. er stonden dingen in van ik hou van jou en wil een kind met je en die kusjes krijg je allemaal nog wel. hij had verdorie net een kind met mij!! ik ben zijn vrouw! de grond zakte onder mijn voeten weg. ik wist niet wat ik moest doen. op dat moment kwam een internetvriendin online. had haar leren kennen op een babyforum en wist dus dat ik net bevallen was. en ze vroeg aan mij hoe het ging. ik zei dus dat ik er net achter gekomen was dat mijn man vreemd ging. en dat ik niet wist wat te doen. zij zei dat ze gelijk haar koffers zou pakken en naar familie ofzo zou gaan. dus ik had zoiets van ja dat moet ik doen. even tot mezelf komen en denk en hoe nu verder. ik belde de vriendin op waar mijn man was, ze woonde een straat achter ons. toen ik zei wat er aan de hand was barstte ik pas in huilen uit. ze kwam gelijk naar me toe. zei tegen haar vriend dat ze even sigaretten ging halen bij de nachtwinkel. zij heeft de mailtjes tussen mijn man en de vrouw waar ie mee vreemd ging gelezen. we hebben daarna alle spullen bij elkaar gezocht voor mij en mijn dochter. vooral voor mijn dochter had ik alles gepakt wat ik ook maar even nodig zou hebben. toen kwam mijn man binnen en die zag de tassen staan en vroeg wat er aan de hand was. hij ontkende dat ie vreemd ging maar het was voor mij duidelijk. ik belde mijn ouders op en daarna een taxi zei tegen mijn man dat ie als ie zijn dochter nog dag wilde zeggen haar nu op moest halen. dat heeft hij gedaan en ik ben in de taxi gestapt en naar mijn ouders gegaan. een week hebben we geen contact gehad. toen hebben we elkaar weer gezien en gepraat. ik was er over uit (ondanks dat ik nog van hem hield) dat het zo niet verder kon. heb gevraagd wat hij wilde maar er kwam niet veel zinnigs uit. ja dat ie ook niet verder wilde. dus ik zei tegen hem; dus je wilt scheiden! ja zegt ie. (ik dacht bij mezelf zeg dat dan gewoon mja mannen he)
en zo gingen we dus de hele scheidingsmolen in. was een behoorlijk heftige tijd en hij probeerde me op allerlei manieren dwars te zitten. door bijv geen alimentatie te betalen (die ik uiteindelijk ook nooit heb gekregen) tot een omgangsregeling afdwingen en uiteindelijk nooit komen opdagen, of op allerlaatste momenten afzeggen om vervolgens wel s`middags in de stad te lopen. na iets meer dan een jaar werd duidelijk dat ie naar het land zou gaan waar ie die vrouw had leren kennen om daar samen te gaan wonen. sindsdien heb ik hem niet meer geziern.
na dik anderhalf jaar bij mijn ouders gewoond te hebben kreeg ik een huisje (nou ja flatje) aangeboden. tot op heden wonen we hier met veel plezier.
tussen door heb ik nog bijna 2 jaar een vriend gehad, maar dat ging niet met mijn dochter. mijn dochter is altijd heel open en vrolijk. en nu was ze heel gesloten en leefde in haar eigen wereldje. dus dat ging zo niet langer. inmiddels ben ik alweer 10 maand alleen.
ik vind het allemaal wel prima zo, hoewel ik natuurlijk wel een partner mis. maar dat komt vanzelf allemaal wel.
de reden dat ik dit blog ben gaan schrijven is omdat ik mijn dagelijkse dingen allemaal op orde wil krijgen.
bovendien speel ik met het idee om mijn levenswijze totaal om te gooien. ik wil dat gaan doen door te stoppen met roken en te gaan afvallen. afvallen ga ik doen door een heel ander eetpatroon aan te leren en hopen dat het werkt. verder wil ik gewoon mijn leuke dingen kwijt hier en mijn genietmomentjes met mijn dochter en mijn taarten hobby. gewoon de leuke dingen in mijn leven.
zo jullie hebben al heel wat te lezen gehad.
misschien dat ik zo nog een blogje ga schrijven en anders tot de volgende x.
greetz pinklady.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten