terugval

af en toe verander ik van een happy single mom in een sad and lonely single mom. ik voel me dan zo alleen. het komt vooral op momenten dat ik ergens niet met iemand kan over praten. van de week waren er problemen op het werk. mijn collega heeft een partner die haar steunt en ik kan nergens terecht. je zou zeggen mijn ouders, maar die snappen mij gewoon niet. over zoiets kan ik met hun niet praten, want die zeggen toch maar dat ik het erbij moet laten zitten. bovendien kan mijn moeder ook dingen op zo`n manier zeggen dat ze mij er mee kwetst.
op zulke momenten mis ik gewoon een partner. iemand waartegen ik lekker kan klagen als mijn moeder me weer eens gekwetst heeft of heeft lopen zeuren over iets of die me steunt als er problemen zijn op mijn werk. hij zou me dan advies kunnen geven.
en nu komt er nog bij dat ik in november een feest heb van mij werk waar je met partner mag komen. ik zie daar eigenlijk nu al tegenop omdat de meesten toch wel iemand meenemen en ik daar alleen loop. bovendien is er nog een collega die ook heen gaat die mij volgens mij wel leuk vind, maar het is absoluut niet mijn type.

kortom ik voel me beroerd, heb nergens zin in en wil het liefst alle datingsites afstruinen naar een leuke date.
ik zie overal verliefde stelletjes, baby`s  die op komst zijn en mensen die gaan trouwen.
ik wil dat ook!!!!!

het gewone leven..

het gewone leven is weer begonnnen! mijn dochter gaat weer naar school en ik mag deze week gelijk weer 5 dagen aan de bak. normaal werk ik ong 28 uur per week, nu is mijn collega op vakantie en vang ik het op.

afgelopen zaterdag ben ik even met mijn zusje de stad in geweest. wilde een leuk back 2 school setje kopen voor mijn dochter. heb me alleen teveel laten lijden door mijn zusje en het bleek dus dat mijn dochter de kleertjes niet zo leuk vond als wij hahaha. gelukkig heb ik voor mezelf wel een leuke spijkerbroek gekocht.
morgen gaan we de kleertjes ruilen en naar wat anders kijken.
morgenochtend nadat ik dochterlief naar school heb gebracht ga ik eerst hier de puinzooi maar eens opruimen. daarna ff naar de bristol. heb leuke schoenen gezien daar, want ja met dit snertweer is het voor mijn ballerina`s te koud, maar vind het voor laarzen nog te warm. dus moet er maar wat anders komen.

ik ben zo`n type dat als ik gewerkt heb geen puf meer heb om s`avonds nog allerlei dingen in huis te gaan doen dus doe ik dat altijd op mijn vrije dagen, maar als je dan een week als dit hebt, met veel werken zie je puinhoop met de dag groeien. maar goed. ben vast niet de enige die na het werk het liefst op de bank kruipt om lekker relaxed tv te kijken.

verder heb ik eigenlijk niet zoveel soeps te melden.
ja die stomme belastingdienst.. mag van de zorgverzekering terug gaan betalen en van de kinderopvang.
maar goed. is niet anders. bedragen vallen gelukkig mee.

zal eerdaags eens even mijn doelen en wensen plaatsen hier. hoop dat dat een extra steun in de rug is om ze te gaan halen.

een lief mailtje uit onverwachte hoek!

kreeg net een ontzettend lief mailtje uit onverwachte hoek. een oud klasgenoot van mij had foto`s bekeken op hyves en wilde toch even zeggen dat ze bewondering voor me heeft.

Hé ....,



Kheb je vakantiefoto's met je dochter even bekeken en moet zeggen dat ik enorm bewonderig voor je heb, respect voor je, hoe je ondanks dat je er alleen voor staat het beste er van maakt! Op de foto's zie ik een gelukkig meisje, dus volgens mij geniet ze volop van haar moeder die zo goed voor haar zorgt!


Wou ik je toch eens even zeggen!!


Je had weer een vriend hé, is dat nog steeds zo of sla ik nu een enorme blunder


je dochter mag blij zijn met zo'n lieve mama!


Geniet nog ff van het weekend en dat is het weer werkelijk voor haar en voor jou ook zo te lezen!!


Liefs .........
 
 
en dat allemaal terwijl ik zelf veel bewondering voor haar heb. ze is gronisch ziek en weet zich er elke x weer doorheen te slaan. alleen ben ik dus zo`n schijterd die dat niet durft te laten weten omdat ik dan bang ben dat ik haar lastig val. (ik ben een mits ik weet het)
zo`n mailtje maakt je dag iig weer goed :D
nu alleen nog eens bedenken wat ik terug ga schrijven....

kleine genietmomentjes..

ik heb een boel kleine genietmomentjes met mijn dochter.
zal er een paar opschrijven:

heerlijk is het als we samen gaan douche. ik douche dan en voor haar laten we het bad vollopen. voor die tijd tijdens het badje vollopen liggen we dan vaak samen op bed en liggen gewoon gezellig te kletsen en te knuffen.

mijn dochter is een heel makkelijk en gezellig kind. als we bijv gewoon boodschapjes gaan doen of even de stad in dan is ze zo gezellig en gewoon gezellig kletsen en moet altijd lachen als ze zegt mama ik heb dorst, gaan we naar jos? (eigenaar van onze min of meer stamkroeg. niet dat we daar altijd zitten hoor.haha)

andere genietmomentjes zijn als ze lekker eigenwijs is.

kortom ik heb gewoon een heerlijk kind!! geniet met volle teugen van haar. :D

intro

hallo allemaal,

mijn 1e blogje!! zal dus beginnen met mij voor te stellen en wat te vertellen over mijzelf.
ik ben dus pink lady, ben 28 jaar en heb een prachtige dochter van 4 jaar oud.

toen ik 19 jaar was dacht ik dat ik de ware liefde gevonden had. we gingen dan ook binnen een jaar al samenwonen in zijn huis. ik woonde toendertijd nog bij mijn ouders, volgde een studie spw met als droom om uiteindelijk voor de klas te staan. toen ik 20 was ben ik begonnen met de pabo. al gauw bleek dat dat niet haalbaar voor mij was, dus ben ik gaan werken op een buitenschoolse opvang. in die tijd hebben mijn toenmalige vriend en ik een huis gekocht. een jaar later vroeg hij me op vakantie in kroatie ten huwelijk. het jaar erop gingen we trouwen. we kregen een huwelijksreis naar griekenland van mijn schoonouders. dus 3 dagen na ons trouwen gingen we op reis. na onze vakantie werd mijn man ziek. ik wist niet wat er aan de hand was en uiteindelijk belandde bij in het ziekenhuis. hij bleek legionella te hebben. hij heeft een dikke week in kunstmatig coma gelegen tot iemand op het idee kwam om zijn bloed te gaan koelen. hier werd hij weer beter van en mocht uiteindelijk naar huis..
11 maand na ons trouwen bleek ik zwanger te zijn van onze dochter. ondertussen was ik werkloos geworden en dacht ik dat niemand een zwangere vrouw zou aannemen, dus liet ik het er maar bij zitten en leefden we van mijn man`s geld. toen ik 8 maand zwanger was moest mijn man op zakenreis naar het buitenland. als hij in het buitenland was belden we elke avond. op 1 avond kon ik hem niet bereiken. nadat ie terug was vroeg ik aan hem waarom dat was. hij zei dat ie zijn telefoon in zijn jas had laten zitten en met zijn collega`s op stap was. ik legde me erbij neer, want ja zoiets kan gebeuren. alleen in de tijd die erop volgde werd hij steeds afstandelijker.  het was zelfs zo dat ik af en toe bijna moest smeken om een kus. vertelde vriendinnen al dat ik het vermoeden had dat ie vreemd ging. ik heb hem ermee geconfronteerd maar het antwoordt wat ik kreeg was dat ie moe was en dat er niks aan de hand was. gewoon drukte op het werk.
28 dec werd onze dochter geboren. het gelukkigste moment uit mijn leven. 9 dagen nadat mijn dochter geboren was, hielden vrienden van ons hun verjaardag we waren er s`middags al even geweest ivm de kleine. mijn man wilde perse sàvonds ook nog even heen. ik zei is goed, als je dan een uurtje gaat dan wacht ik even op je en ga ik wel even achter de computer. ik zat achter de computer en die stond nog open op zijn account. ik sluit dat dus af en stuit op mijn mailbox. er stond daar een map in die ik niet kende. dus ik open die map om te kijken wat het is ik kreeg de schok van mijn leven. ik stuitte op mailtjes tussen hem en een vrouw die hij had leren kennen op zakenreis. er stonden dingen in van ik hou van jou en wil een kind met je en die kusjes krijg je allemaal nog wel. hij had verdorie net een kind met mij!! ik ben zijn vrouw! de grond zakte onder mijn voeten weg. ik wist niet wat ik moest doen. op dat moment kwam een internetvriendin online. had haar leren kennen op een babyforum en wist dus dat ik net bevallen was. en ze vroeg aan mij hoe het ging. ik zei dus dat ik er net achter gekomen was dat mijn man vreemd ging. en dat ik niet wist wat te doen. zij zei dat ze gelijk haar koffers zou pakken en naar familie ofzo zou gaan. dus ik had zoiets van ja dat moet ik doen. even tot mezelf komen en denk en hoe nu verder. ik belde de vriendin op waar mijn man was, ze woonde een straat achter ons. toen ik zei wat er aan de hand was barstte ik pas in huilen uit. ze kwam gelijk naar me toe. zei tegen haar vriend dat ze even sigaretten ging halen bij de nachtwinkel. zij heeft de mailtjes tussen mijn man en de vrouw waar ie mee vreemd ging gelezen. we hebben daarna alle spullen bij elkaar gezocht voor mij en mijn dochter. vooral voor mijn dochter had ik alles gepakt wat ik ook maar even nodig zou hebben. toen kwam mijn man binnen en die zag de tassen staan en vroeg wat er aan de hand was. hij ontkende dat ie vreemd ging maar het was voor mij duidelijk. ik belde mijn ouders op en daarna een taxi zei tegen mijn man dat ie als ie zijn dochter nog dag wilde zeggen haar nu op moest halen. dat heeft hij gedaan en ik ben in de taxi gestapt en naar mijn ouders gegaan. een week hebben we geen contact gehad. toen hebben we elkaar weer gezien en gepraat. ik was er over uit (ondanks dat ik nog van hem hield) dat het zo niet verder kon. heb gevraagd wat hij wilde maar er kwam niet veel zinnigs uit. ja dat ie ook niet verder wilde. dus ik zei tegen hem; dus je wilt scheiden! ja zegt ie. (ik dacht bij mezelf zeg dat dan gewoon mja mannen he)
en zo gingen we dus de hele scheidingsmolen in. was een behoorlijk heftige tijd en hij probeerde me op allerlei manieren dwars te zitten. door bijv geen alimentatie te betalen (die ik uiteindelijk ook nooit heb gekregen) tot een omgangsregeling afdwingen en uiteindelijk nooit komen opdagen, of op allerlaatste momenten afzeggen om vervolgens wel s`middags in de stad te lopen. na iets meer dan een jaar werd duidelijk dat ie naar het land zou gaan waar ie die vrouw had leren kennen om daar samen te gaan wonen. sindsdien heb ik hem niet meer geziern.

na dik anderhalf jaar bij mijn ouders gewoond te hebben kreeg ik een huisje (nou ja flatje) aangeboden. tot op heden wonen we hier met veel plezier.

tussen door heb ik nog bijna 2 jaar een vriend gehad, maar dat ging niet met mijn dochter. mijn dochter is altijd heel open en vrolijk. en nu was ze heel gesloten en leefde in haar eigen wereldje. dus dat ging zo niet langer. inmiddels ben ik alweer 10 maand alleen.
ik vind het allemaal wel prima zo, hoewel ik natuurlijk wel een partner mis. maar dat komt vanzelf allemaal wel.

de reden dat ik dit blog ben gaan schrijven is omdat ik mijn dagelijkse dingen allemaal op orde wil krijgen.
bovendien speel ik met het idee om mijn levenswijze totaal om te gooien. ik wil dat gaan doen door te stoppen met roken en te gaan afvallen. afvallen ga ik doen door een heel ander eetpatroon aan te leren en hopen dat het werkt. verder wil ik gewoon mijn leuke dingen kwijt hier en mijn genietmomentjes met mijn dochter en mijn taarten hobby. gewoon de leuke dingen in mijn leven.

zo jullie hebben al heel wat te lezen gehad.
misschien dat ik zo nog een blogje ga schrijven en anders tot de volgende x.

greetz pinklady.